Wie vindt het nu leuk om schade te lijden? Niemand, zou je denken. Een uitspraak van de Hoge Raad van 10 juli jl. inspireerde mij echter tot deze uitroep.

Een bedrijf had een langlopend contract gesloten voor het onderhoud van 500 opleggers. Toen de opdrachtgever zijn verplichtingen niet nakwam werd het contract ontbonden en claimde het onderhoudsbedrijf schadevergoeding voor de vijf jaar dat het contract onder normale omstandigheden nog doorgelopen zou hebben. Ik sla nu allerlei verwikkelingen over die alleen voor juristen leuk zijn en ga meteen naar de kern. Toen de zaak bij de Hoge Raad kwam stond vast dat het contract terecht was ontbonden en dat de opdrachtgever in principe schadevergoeding moest betalen. Hoeveel, dat was nog de vraag.

De opdrachtgever zei dat er helemaal geen schade was geleden, want het contract voor 500 opleggers was zo groot dat het onderhoudsbedrijf daar helemaal mee vol zat. En na de ontbinding had dat bedrijf een nieuwe grote klant weten te werven, waar anders geen ruimte voor geweest zou zijn. Dus de vervangende omzet van de nieuwe klant compenseerde de weggevallen omzet van de oorspronkelijke opdrachtgever met als gevolg: geen schade, want geen winstderving. Of in elk geval was er een voordeel ontstaan dat de opdrachtgever met de schade wilde verrekenen. Die vlieger ging volgens de Hoge Raad echter niet op. Het voordeel uit de omzet van de nieuwe klant stond volgens de Hoge Raad namelijk los van de ontstane schade. Het werven van de nieuwe klant was een verdienste van het onderhoudsbedrijf dat heel knap een nieuwe grote klant had weten te acquireren, het was geen verdienste van de opdrachtgever en al helemaal geen gevolg van zijn wanprestatie. Daarom had dat voordeel geen invloed op de omvang van de schade en mocht het voordeel niet in mindering komen op de te betalen schadevergoeding, zo leer ik hieruit.

Het resultaat van dit alles is dat het onderhoudsbedrijf uiteindelijk heel wat beter is geworden van de wanprestatie van zijn opdrachtgever. Want aan de ene kant wordt de winst vergoed die in de vijf resterende jaren van het contract nog op dat contract verdiend had kunnen worden. En aan de andere kant wordt op de nieuwe klant ook weer winst gemaakt, en die zou best in dezelfde orde van grootte kunnen liggen. Vindt u dat gek? Ik wel. Want ik heb altijd geleerd dat je schadevergoeding moet krijgen om geleden nadeel te compenseren. En niet dat je daar ook nog op zou mogen verdienen. Voor degenen die door toedoen van een ander schade hebben geleden is deze uitspraak echter goed nieuws. Dat heb ik dus goed in mijn oren geknoopt.

Hans Brens